یک بررسی علمی جدید نشان می‌دهد که چگونه نانوذرات ریز زیست‌تخریب‌پذیر پوشیده شده با مولکول‌های ویژه‌ای به نام «پپتیدهای نفوذکننده به سلول» (CPPs) می‌توانند بر یکی از بزرگترین چالش‌های پزشکی غلبه کنند: رساندن کارآمد داروها به داخل سلول‌ها.

یک مطالعه آزمایشگاهی نشان داده است که درمان فلوراید نقره بدون آمونیاک ممکن است پیوند فوری بین یک ماده پرکننده دندانی رایج و عاج دمینرالیزه شده در دندان‌های اولیه (کودک) را تضعیف کند.

یک بررسی جدید و بزرگ نشان می‌دهد که افزودن داروهای ایمنی‌درمانی از نوع «مهارکننده‌های وارسی ایمنی» (ICIs) به شیمی‌درمانی استاندارد قبل از عمل ممکن است پاسخ‌های درمانی را در بیماران مبتلا به نوع شایع سرطان راست‌روده پیشرفته موضعی به طور قابل توجهی بهبود بخشد.

یک مطالعه جدید نشان داده است که زنانی که سقط جنین القایی یا عمدی را تجربه کرده‌اند، سطوح بالاتری از استرس را نسبت به زنانی که سقط جنین خودبه‌خودی (سقط جنین) را تجربه کرده‌اند، گزارش کرده‌اند.

پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران با موفقیت پرسشنامه‌ای به زبان فارسی را که برای اندازه‌گیری استرس بیماران هنگام انتقال از «بخش مراقبت‌های ویژه» (ICU) به بخش عمومی بیمارستان طراحی شده است، تطبیق و اعتبارسنجی کرده‌اند.

پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران نگاه دقیق‌تری به یک علت احتمالی مرتبط با سیستم ایمنی برای خشکی دهان در افراد مبتلا به لیکن پلان دهانی (OLP)، یک بیماری التهابی مزمن که بر پوشش دهان تأثیر می‌گذارد، انداخته‌اند.

یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که گانگلیوزید GM1 - یک مولکول طبیعی که در غشای سلول‌های عصبی یافت می‌شود - می‌تواند فعالیت سلول‌های مغزی کلیدی مرتبط با حافظه را افزایش دهد، به ویژه هنگامی که سیستم سیگنالینگ کولینرژیک مغز آسیب دیده باشد.

یک تجزیه و تحلیل جدید کارآزمایی‌های بالینی نشان می‌دهد که خوردن منظم گردوی پکان یا آمریکایی ممکن است به بهبود سطح کلسترول و حمایت از سلامت قلب کمک کند.

یک مطالعه جدید و بزرگ در ایران نشان می‌دهد که نوع پروتئینی که افراد مصرف می‌کنند ممکن است بر خطر مرگ طولانی مدت آنها، به ویژه از بیماری‌های قلبی عروقی، تأثیر بگذارد.

پژوهشگران شواهدی یافته‌اند که مغز افراد مبتلا به «اسکلروز جانبی آمیوتروفیک» (ALS) ممکن است با پیشرفت بیماری، شبکه‌های ارتباطی داخلی خود را دوباره سازماندهی کند . این یافته‌ها نشان می‌دهد که برخی از مناطق مغز می‌توانند ارتباطات خود را برای جبران از دست دادن عملکرد حرکتی ناشی از اسکلروز جانبی آمیوتروفیک تقویت کنند.