یک مطالعه ملی بزرگ نشان داد که همه‌گیری کووید-۱۹ به طور قابل توجهی مراقبت‌های سرپایی افراد مبتلا به دیابت در ایران را مختل کرد و تغییرات مهمی در الگوهای ویزیت، شیوه‌های درمانی و عوامل خطر مرتبط با سلامت به وجود آورد.

یک مطالعه بزرگ چند مرکزی با استفاده از داده‌های ثبت ترومای ملی ایران نشان داده است که برخی از شکستگی‌های صورت - به ویژه شکستگی‌های گونه-فک - به شدت با ضایعات داخل جمجمه‌ای خطرناک مرتبط هستند و بر نیاز به تصویربرداری سریع مغز و مراقبت‌های چند رشته‌ای در بیماران ترومایی تأکید می‌کند.

یک مطالعه بزرگ و طولانی مدت نشان داده است که اندازه بدن در مراحل مختلف زندگی و سطوح فعالیت بدنی شغلی ممکن است بر خطر ابتلا به سرطان‌های دستگاه گوارش در بزرگسالی تأثیر بگذارد.

یک مطالعه پیشگام بوسیله پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران یک استراتژی جدید مهندسی زیستی را آشکار می‌کند که می‌تواند نحوه درمان نقص‌های بزرگ استخوانی را متحول کند.

پژوهشگران تغییرات قابل توجهی را در فیبرهای عصبی کوچک قرنیه در کودکان مبتلا به نوروفیبروماتوز نوع ۱ (NF1) که گلیوم مسیر بینایی نیز دارند، کشف کرده‌اند که یک نشانگر زیستی غیرتهاجمی جدید بالقوه برای درگیری عصب در این بیماری ژنتیکی پیچیده ارائه می‌دهد.

یک مطالعه پیش‌بالینی پیشرفته نشان داده است که ترکیب «سکرتوم» (ترشحات پاراکرین) سلول‌های بنیادی مزانشیمی با پروتئین Wnt10b به طور قابل توجهی تشکیل فولیکول مو را در یک مدل سه‌بعدی مهندسی زیستی افزایش می‌دهد و نوید تازه‌ای برای درمان‌های ترمیمی با هدف ریزش مو ارائه می‌دهد.

پژوهشگران ایرانی یک رویکرد «یادگیری ماشین» ایجاد کرده‌اند که ممکن است به پزشکان کمک کند تا قبل از شروع درمان در مردان مبتلا به سرطان پیشرفته پروستات، میزان تابش به تومورها و اندام‌های سالم را پیش‌بینی کنند.

مجموعه رو به رشدی از شواهد علمی، پژوهشگران بر آن داشته است تا توان بالقوه مواد روانگردان (psychedelics) را برای درمان بیماری‌های عصبی و روانی مورد بررسی مجدد قرار دهند.

دانشمندان یک حسگر زیستی فوق حساس ساخته‌اند که ممکن است با شناسایی مقادیر بسیار اندک «آنتی‌ژن اختصاصی پروستات» (PSA)، یک نشانگر زیستی کلیدی مورد استفاده در غربالگری سرطان پروستات، تشخیص زودهنگام سرطان پروستات را بهبود بخشد.

یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که کودکان مبتلا به بیماری لگ-کالو-پرتس (LCPD) که تحت عمل جراحی معمول حفظ مفصل ران قرار می‌گیرند، ممکن است صرف نظر از سن آنها در زمان تشخیص یا شدت بیماری‌شان، به نتایج مطلوب کوتاه‌مدت تا میان‌مدت دست یابند.