همهگیری کووید-۱۹ با درمان سریعتر جداشدگی شبکیه مرتبط است
یافتههای یک بررسی جدید بوسیله پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران نشان میدهد که بیماران مبتلا به یک بیماری جدی چشمی - جداشدگی رگماتوژن شبکیه - در طول همهگیری کووید-۱۹ سریعتر از قبل ارجاع داده شده و تحت درمان قرار گرفتند که فرضیات اولیه در مورد تأخیر در مراقبتهای بهداشتی در طول بحران را به چالش میکشد.
به گزارش علمخوان، جداشدگی رگماتوژن شبکیه (RRD) یک اورژانس پزشکی است که زمانی رخ میدهد که پارگی در شبکیه باعث تجمع مایع در زیر آن میشود و در صورت عدم درمان سریع، به طور بالقوه منجر به از دست دادن دائمی بینایی میشود. محققان تأکید میکنند که تأخیر در مراقبت میتواند نتایج را بدتر کرده و پیچیدگی جراحی را افزایش دهد.
مقایسه موارد قبل و بعد از همهگیری
این مطالعه ۳۷۵ بیمار تحت درمان در بیمارستان چشم فارابی در ایران را تجزیه و تحلیل کرد و دو دوره را با هم مقایسه کرد: یک سال قبل از همهگیری (۲۰۱۹-۲۰۲۰) و یک سال در طول آن (۲۰۲۰-۲۰۲۱).
برخلاف انتظارات مبنی بر اینکه محدودیتهای کووید-۱۹ باعث تأخیر در مراقبتها میشود، یافتهها روند معکوسی را نشان دادند.
ارجاعات و جراحیهای سریعتر
بیماران در طول همهگیری، زمان مراجعه بسیار کوتاهتری را تجربه کردند، به طور متوسط حدود ۴۵ روز در مقایسه با تقریباً ۷۷ روز قبل از همهگیری. علاوه بر این، زمان انتظار برای جراحی تقریباً به نصف کاهش یافت** و از تقریباً ۸.۶ روز به ۴.۶ روز رسید.
محققان چندین توضیح احتمالی را مطرح میکنند، از جمله افزایش آگاهی عمومی، اضطراب در مورد دسترسی به مراقبتهای بهداشتی و نقش بالقوه پزشکی از راه دور در تسریع مشاورههای اولیه.
بدون تغییر عمده در نتایج
با وجود درمان سریعتر، این مطالعه هیچ تفاوت معنیداری در ویژگیهای بالینی یا نتایج جراحی بین دو گروه نشان نداد.
عوامل کلیدی مانند شدت جداشدگی شبکیه، انواع روشهای جراحی انجام شده و میزان موفقیت اولیه درمان قبل و در طول همهگیری ثابت ماند.
تغییر در عمل جراحی
یکی از تفاوتهای قابل توجه، استفاده بیشتر از بیهوشی عمومی در طول دوره همهگیری بود که در مقایسه با حدود ۷۲ درصد قبل از کووید-۱۹ به بیش از ۸۰ درصد افزایش یافت. نویسندگان خاطرنشان میکنند که این تغییر ممکن است نشاندهندهی تنظیماتی در پروتکلهای بالینی یا اقدامات کنترل عفونت باشد، اگرچه برای درک دلایل آن تحقیقات بیشتری لازم است.
بازنگری در تأثیر مراقبتهای بهداشتی در دوران همهگیری
در اوایل همهگیری، بسیاری از کارشناسان نگران بودند که قرنطینهها و اختلالات مراقبتهای بهداشتی، درمان شرایط فوری مانند جداشدگی شبکیه را به تأخیر بیندازد. با این حال، این مطالعه نشان میدهد که حداقل در این شرایط، سیستمها به گونهای تطبیق یافتهاند که سرعت مراقبت را بهبود میبخشند.
پیامدهایی برای بحرانهای آینده
این یافتهها بر اهمیت حفظ مسیرهای ارجاع کارآمد و آمادگی جراحی در مواقع اضطراری بهداشت عمومی تأکید میکنند. درسهای آموختهشده از همهگیری - مانند فرآیندهای سادهشده و ادغام احتمالی سلامت از راه دور - میتواند به بهبود ارائه مراقبت فراتر از شرایط بحرانی کمک کند.
نتیجهگیری
در حالی که کووید-۱۹ سیستمهای مراقبتهای بهداشتی را در سراسر جهان مختل کرد، این مطالعه بینش شگفتانگیزی ارائه میدهد: برای بیماران مبتلا به جداشدگی شبکیه، دوره همهگیری با دسترسی سریعتر به مراقبت بدون به خطر انداختن نتایج همراه بود.
کارشناسان پیشنهاد میکنند که درک این پیشرفتها میتواند به شکلگیری سیستمهای مراقبتهای بهداشتی مقاومتر و پاسخگوتر در آینده کمک کند.
منبع: https://www.nature.com/articles/s41598-025-86206-5
ارسال نظر