پرسشنامه فارسی به اندازهگیری استرس پس از انتقال از بخش مراقبتهای ویژه کمک میکند
پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران با موفقیت پرسشنامهای به زبان فارسی را که برای اندازهگیری استرس بیماران هنگام انتقال از «بخش مراقبتهای ویژه» (ICU) به بخش عمومی بیمارستان طراحی شده است، تطبیق و اعتبارسنجی کردهاند.
به گزارش علمخوان، این مطالعه نشان داد که نسخه فارسی مقیاس «سندرم استرس جابجایی - فرم کوتاه» (RSSS-SF) هم قابل اعتماد و هم دقیق است و ابزار جدید ارزشمندی را برای شناسایی بیمارانی که ممکن است در طول این انتقال چالشبرانگیز به حمایت بیشتری نیاز داشته باشند، در اختیار متخصصان مراقبتهای بهداشتی قرار میدهد.
چرا این موضوع مهم است
ترک کردن بخش مراقبتهای ویژه اغلب به عنوان یک گام مثبت در بهبودی تلقی میشود، اما برای بسیاری از بیماران میتواند یک تجربه استرسزا و نگرانکننده نیز باشد. بیماران از محیطی با نظارت مداوم و مراقبتهای پرستاری فشرده به بخشی با نظارت کمتر منتقل میشوند.
این تغییر میتواند باعث احساس اضطراب، عدم اطمینان، آسیبپذیری و از دست دادن امنیت شود – عارضهای که به عنوان سندرم استرس جابجایی (RSS) شناخته میشود. تحقیقات قبلی استرس جابجایی را با رفاه عاطفی ضعیفتر، رضایت کمتر از مراقبت و پیامدهای بالقوه بدتر بهبودی مرتبط دانسته است.
اگرچه RSSS-SF قبلاً در کره جنوبی ایجاد و اعتبارسنجی شده بود، اما هیچ نسخه فارسی برای استفاده در ایران در دسترس نبود. بنابراین محققان اقدام به ترجمه پرسشنامه و تعیین اینکه آیا میتواند استرس جابجایی را در بین بیماران ایرانی به طور دقیق اندازهگیری کند، کردند.
نحوه انجام مطالعه
تیم تحقیقاتی رویههای تعیینشدهای را برای ترجمه و تطبیق فرهنگی پرسشنامههای سلامت دنبال کرد. سپس نسخه نهایی فارسی RSSS-SF در 155 بیمار که اخیراً از بخشهای مراقبت ویژه به بخشهای عمومی در بیمارستانهای تهران منتقل شده بودند، آزمایش شد. از تجزیه و تحلیلهای آماری برای بررسی اینکه آیا پرسشنامه استرس را به طور مداوم اندازهگیری میکند و اینکه آیا ساختار آن با نسخه اصلی مطابقت دارد یا خیر، استفاده شد.
آنچه محققان یافتند
نتایج نشان داد که RSSS-SF فارسی در چندین معیار پایایی و روایی عملکرد خوبی داشته است:
پرسشنامه یک ساختار سه عاملی واضح، مشابه ابزار اصلی، نشان داد.
این سه عامل تقریباً 58٪ از تغییرات در پاسخهای بیماران را توضیح دادند.
آزمونهای آماری نشان داد که پرسشنامه یک مفهوم اساسی معنادار را اندازهگیری میکند. این مقیاس، با نمره آلفای کرونباخ ۰.۸۳، سازگاری درونی خوبی را نشان داد که نشان میدهد آیتمهای آن به طور قابل اعتمادی با هم کار میکنند.
تحلیلهای تأییدی نشان داد که برازش کلی مدل قابل قبول است و از دقت پرسشنامه پشتیبانی میکند.
یافتهها چه معنایی دارند؟
این مطالعه نشان میدهد که میتوان از RSSS-SF فارسی با اطمینان در بیمارستانهای ایران برای ارزیابی استرس جابجایی در بین بیمارانی که از بخش مراقبتهای ویژه به بخشهای عمومی منتقل میشوند، استفاده کرد. با شناسایی بیمارانی که سطوح بالایی از استرس را تجربه میکنند، پرستاران و تیمهای مراقبتهای بهداشتی ممکن است بتوانند آموزش هدفمند، حمایت عاطفی و مداخلات خانوادهمحور را ارائه دهند که به بیماران کمک میکند تا راحتتر با محیط مراقبت جدید خود سازگار شوند.
این پژوهشگران خاطرنشان میکنند که این ابزار همچنین میتواند از تحقیقات آینده در مورد تجربیات بیمار در طول انتقال به بیمارستان پشتیبانی کند و به ارزیابی برنامههای طراحی شده برای بهبود بهبودی پس از ترخیص از بخش مراقبتهای ویژه کمک کند.
محدودیتها
این مطالعه در یک محیط واحد انجام شد و از نمونهگیری در دسترس استفاده شد، که ممکن است تعمیم یافتهها را محدود کند. علاوه بر این، از آنجا که پرسشنامه به خودگزارشدهی بیمار متکی است، ممکن است پاسخها تحت تأثیر وضعیت عاطفی شرکتکنندگان در زمان انتقال قرار گرفته باشند.
خلاصه کلام
نسخه فارسیِ تازه اعتبارسنجیشدهی «مقیاس سندرم استرس جابجایی - فرم کوتاه»، روشی عملی و متناسب با فرهنگ را برای متخصصان مراقبتهای بهداشتی در ایران فراهم میکند تا استرس را در بیمارانی که از بخشهای مراقبتهای ویژه به بخشهای عمومی منتقل میشوند، شناسایی کنند. تشخیص زودهنگام استرس جابجایی میتواند به بهبود حمایت از بیمار، بهبودی و تجربه کلی بیمارستان کمک کند.
منبع: https://link.springer.com/article/10.1186/s12912-026-04852-0
ارسال نظر