کارآزمایی بالینی جدید درباره بازگرداندن حس انسانی به بخش مراقبت‌های ویژه

به گزارش علم‌خوان، پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران برای مقابله با این چالش یک پروتکل کارآزمایی بالینی جدید راه‌اندازی کرده‌اند تا ارزیابی کنند که چگونه یک رویکرد جامع و «انسان‌گرایانه» به مراقبت‌های ویژه می‌تواند حس کرامت بیمار را بهبود بخشد، یک حالت خطرناک مغزی به نام هذیان را کاهش دهد و این تجربه را برای خانواده‌ها آسان‌تر کند.

 

قدرت مراقبت «انسانی»

این تیم تحقیقاتی در حال اجرای یک الگوی مراقبتی است که به عنوان مدل «مراقبت‌های ویژه انسانی» (HU-CI) شناخته می‌شود. این مدل به جای اینکه بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) را به عنوان یک منطقه محدود و متمرکز بر مانیتورها و داروها در نظر بگیرد، آن را به عنوان یک اکوسیستم مشترک در نظر می‌گیرد که از رفاه بیمار، بستگان او و کادر پزشکی حمایت می‌کند.

 

این کارآزمایی - که قرار است در بخش مراقبت‌های ویژه عمومی کلینیک مهدی در مجتمع بیمارستان امام خمینی انجام شود - 194 بیمار را که به دو گروه تقسیم شده‌اند، پیگیری خواهد کرد:

 

-گروه کنترل: بیمارانی که مراقبت‌های استاندارد و با کیفیت بالا در بخش مراقبت‌های ویژه دریافت می‌کنند.

 

-گروه مداخله: بیمارانی که مراقبت‌های استاندارد را در کنار یک تلاش تیمی هماهنگ و بین رشته‌ای (شامل پزشکان، پرستاران و دستیاران پرستار) با تمرکز بر اجزای اصلی مدل HU-CI دریافت می‌کنند.

 

این مداخله انسان‌گرایانه شامل چندین تغییر مشخص در عملیات روزانه بخش مراقبت‌های ویژه است:

 

-سیاست «درب باز»: شکستن ساعات ملاقات سختگیرانه برای امکان ملاقات انعطاف‌پذیر، که به خانواده‌ها زمان بیشتری در کنار تخت می‌دهد.

 

-ارتباطات پیشرفته: تقویت ارتباط واضح‌تر و همدلانه‌تر بین تیم پزشکی، بیمار و اعضای خانواده.

 

- تمرکز بر نیک‌زیستی و کرامت: اولویت دادن به راحتی بیمار، حفظ حریم خصوصی و احترام شخصی برای کمک به آنها تا احساس کنند که مانند افراد هستند نه فقط مجموعه‌ای از علائم.

 

سه هدف کلیدی

پژوهشگران با تغییر ساختار نحوه ارائه مراقبت، سه هدف کلیدی را دنبال می‌کنند:

 

یک- کاهش دیلیریوم یا روان‌آشفتگی: دیلیریوم نوعی سردرگمی حاد و پریشانی روانی شدید است که در بیماران بخش مراقبت‌های ویژه شایع است. این بیماری با هزینه‌های بالاتر بیمارستان، مدت بستری طولانی‌تر و میزان مرگ و میر بالاتر مرتبط است. داده‌های گذشته نشان می‌دهد که ملاقات انعطاف‌پذیر و یک محیط آشناتر و آرامش‌بخش‌تر می‌تواند اضطراب را به طور قابل توجهی کاهش داده و «مه مغزی» (brain fog) را از بین ببرد.

دو- حفظ کرامت انسانی: این مطالعه با استفاده از یک ابزار ارزیابی تخصصی (سیاهه کرامت بیمار)، بررسی خواهد کرد که آیا مراقبت انسان‌گرایانه به بیماران کمک می‌کند تا عزت نفس و قدرت عاطفی خود را در طول یک بیماری بحرانی حفظ کنند یا خیر.

 

سه- افزایش رضایت خانواده: وقتی یکی از عزیزان در بخش مراقبت‌های ویژه بستری است، بستگان بار عاطفی عظیمی را متحمل می‌شوند. این مطالعه به دقت بررسی خواهد کرد که آیا مشارکت فعال در فرآیند مراقبت، روحیه و رضایت خانواده را بهبود می‌بخشد یا خیر.

 

چرا این موضوع مهم است

برای دهه‌ها، رویکرد استاندارد در مراقبت‌های ویژه به سمت ماشین‌های سریع‌تر و داده‌های بهتر بوده است. در حالی که این نوآوری‌ها جان انسان‌ها را نجات می‌دهند، این کارآزمایی بالینی یک اجماع پزشکی رو به رشد را برجسته می‌کند: بهبودی به چیزی بیش از فناوری نیاز دارد.

 

با ارائه یک ارزیابی جامع و دقیق از چگونگی تأثیر مدل HU-CI بر همه افراد درگیر، برگزارکنندگان این کارآزمایی امیدوارند یک طرح عملی ارائه دهند که سایر بیمارستان‌ها بتوانند از آن برای دلسوزانه‌تر، بیمارمحورتر و انسانی‌تر کردن مراقبت‌های ویژه استفاده کنند.

 

منبع:

https://bmjopen.bmj.com/content/16/6/e117507.long