مطالعه جدید شیوع بالای ویروس پاپیلوما را در میان زنان مبتلا به اچآیوی در ایران نشان میدهد
یک مطالعه مقطعی اخیر در تهران میزان نگرانکنندهای از عفونت ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) را در میان زنان مبتلا به ویروس نقص ایمنی انسانی (اچآیوی) نشان داده است که پیامدهای مهم بهداشت عمومی مربوط به غربالگری و استراتژیهای واکسیناسیون در جمعیتهای در معرض خطر را برجسته میکند.
به گزارش علمخوان، این مطالعه بوسیله پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران و دانشگاه تربیت مدرس ۸۰ زن مبتلا به اچآیوی را که در یک کلینیک غربالگری سرطان دهانه رحم در بیمارستان امام خمینی تهران شرکت کرده بودند، ارزیابی کرد. محققان با استفاده از تکنیکهای واکنش زنجیرهای پلیمراز (PCR) و سنجش ژنوتیپ، عفونت HPV را در ۷۶.۲۵ درصد از شرکتکنندگان شناسایی کردند - شیوعی که به طور قابل توجهی بالاتر از تخمینها در جمعیت عمومی است.
عفونت HPV پرخطر غالب است
در میان زنان HPV مثبت، ۶۷.۲۱ درصد دارای ژنوتیپهای HPV پرخطر (HR) بودند که با سرطان دهانه رحم مرتبط هستند، در حالی که ۳۱.۱۴ درصد انواع کمخطر را داشتند. نکته قابل توجه این است که ۷۱.۴ درصد از افراد آلوده به طور همزمان چندین نوع HR-HPV داشتند.
رایجترین ژنوتیپهای پرخطر شناسایی شده HPV 39 و HPV 52به ترتیب در ۳۷.۷ درصد و به ترتیب ۳۶.۶ درصد موارد. برای انواع کمخطر، HPV 44 شایعترین و پس از آن HPV 6 و HPV 11 بودند.
این پژوهشگران میگویند غلبه سویههای پرخطر HPV غیر ۱۶/۱۸ نشاندهنده نیاز به بازنگری در استراتژیهای واکسیناسیون است، زیرا بسیاری از برنامههای واکسیناسیون فعلی در درجه اول بر روی انواع HPV ۱۶ و ۱۸ تمرکز دارند - که از نظر تاریخی شایعترین انواع در سراسر جهان هستند.
ارتباط با ناهنجاریهای دهانه رحم
اگرچه فقط ۷.۵ درصد از شرکتکنندگان سیتولوژی دهانه رحم غیرطبیعی نشان دادند، اما هر مورد از تغییرات سلولی غیرمعمول در زنان مبتلا به عفونت HPV پرخطر رخ داد. وجود ژنوتیپهای متعدد HR-HPV به ویژه در افرادی که ضایعات درجه بالا داشتند، رایج بود. این یافتهها ارتباط بین عفونت HR-HPV و علائم اولیه بیماری دهانه رحم در زنان دارای نقص ایمنی را تقویت میکند.
بررسی عوامل خطرساز
پژوهشگران همچنین عوامل جمعیتشناختی و بالینی - از جمله سن، سطح تحصیلات، سن اولین رابطه جنسی، وضعیت سیگار کشیدن، تعداد سلولهای T CD4+ و مدت زمان درمان ضد رتروویروسی (ART) - را بررسی کردند، اما هیچ ارتباط آماری معنیداری با شیوع عفونت HPV پیدا نکردند. سن، ارتباط مرزی (p = 0.051) را نشان داد که به افزایش بالقوه خطر با افزایش سن اشاره دارد، اگرچه این امر نیاز به بررسی بیشتر دارد.
پیامدهای بهداشت عمومی
این پژوهشگران بر اقدامات فوری بهداشت عمومی تأکید میکنند، به ویژه با توجه به اینکه هیچ یک از زنان مورد مطالعه واکسن HPV دریافت نکرده بودند. آنها توصیه میکنند برنامههای واکسیناسیون را گسترش دهند تا گروههای پرخطر مانند زنان مبتلا به اچآیوی را نیز شامل شود، به ویژه با واکسنهایی که طیف وسیعتری از ژنوتیپهای HPV را پوشش میدهند. غربالگری منظم دهانه رحم و آموزش در مورد شیوههای پیشگیرانه نیز به عنوان اقدامات حیاتی برای کاهش بار بیماریهای مرتبط با HPV در این جمعیت آسیبپذیر برجسته شدهاند.
این تحقیق به شواهد رو به رشدی میافزاید که نشان میدهد سرکوب سیستم ایمنی به طور قابل توجهی خطر ابتلا به عفونتهای مداوم و متعدد HPV را افزایش میدهد و بر اهمیت استراتژیهای مراقبت یکپارچه برای زنان مبتلا به اچآیوی تأکید میکند.
منبع خبر: https://link.springer.com/article/10.1186/s12879-025-11805-6
ارسال نظر