پژوهشگران ایرانی نتایج اولیه امیدوارکننده‌ای را از یک کارآزمایی بالینی درباره تزریق سلول‌های ایمنی مشتق از اهداکننده برای جلوگیری از فعال شدن مجدد سیتومگالوویروس (CMV) پس از «پیوند سلول‌های بنیادی خون‌ساز آلوژنیک» (HSCT) گزارش کرده‌اند.

یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که یک پروتئین ضد پیری طبیعی به نام «کلوتو» (Klotho) می‌تواند نقش مهمی در شدت ابتلای فرد به کووید-۱۹، به ویژه در میان بزرگسالان مسن‌تر، ایفا کند.

یافته‌های یک بررسی جدید و گسترده نشان می‌دهد که ویرایش ژن می‌تواند درمان سرطان با سلول‌های CAR T (نوعی پیشگامانه از درمان سرطان که از سلول‌های ایمنی بیمار برای حمله به تومورها استفاده می‌کند) را به طور قابل توجهی بهبود بخشد.

یک مطالعه ملی بزرگ نشان داد که همه‌گیری کووید-۱۹ به طور قابل توجهی مراقبت‌های سرپایی افراد مبتلا به دیابت در ایران را مختل کرد و تغییرات مهمی در الگوهای ویزیت، شیوه‌های درمانی و عوامل خطر مرتبط با سلامت به وجود آورد.

یک مطالعه بزرگ چند مرکزی با استفاده از داده‌های ثبت ترومای ملی ایران نشان داده است که برخی از شکستگی‌های صورت - به ویژه شکستگی‌های گونه-فک - به شدت با ضایعات داخل جمجمه‌ای خطرناک مرتبط هستند و بر نیاز به تصویربرداری سریع مغز و مراقبت‌های چند رشته‌ای در بیماران ترومایی تأکید می‌کند.

دانشمندان در یک پیشرفت غیرمنتظره در برابر عفونت‌های باکتریایی مقاوم، یک نانوکامپوزیت مغناطیسی جدید ساخته‌اند که عملکرد ضد میکروبی و ضد بیوفیلم برتر را در مقایسه با آنتی‌بیوتیک‌های معمولی نشان می‌دهد.

یک مطالعه بزرگ و طولانی مدت نشان داده است که اندازه بدن در مراحل مختلف زندگی و سطوح فعالیت بدنی شغلی ممکن است بر خطر ابتلا به سرطان‌های دستگاه گوارش در بزرگسالی تأثیر بگذارد.

پژوهشگران دانشگاه‌های علوم پزشکی تهران و ایران یک سیستم دارورسانی به شکل نانوامولسیون ایجاد کرده‌اند که در بررسی‌های آزمایشگاهی و حیوانی در مبارزه با هر دو نوع حاد و مزمن توکسوپلاسموز موثر به نظر می‌رسد.

یک مطالعه جدید بینش‌های مهمی در مورد شیوع ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) و ویروس اپشتین بار (EBV) در میان بیمارانی که در شمال شرقی ایران تحت لارنگوسکوپی قرار می‌گیرند، ارائه می‌دهد.

یک مطالعه پیش‌بالینی پیشرفته نشان داده است که ترکیب «سکرتوم» (ترشحات پاراکرین) سلول‌های بنیادی مزانشیمی با پروتئین Wnt10b به طور قابل توجهی تشکیل فولیکول مو را در یک مدل سه‌بعدی مهندسی زیستی افزایش می‌دهد و نوید تازه‌ای برای درمان‌های ترمیمی با هدف ریزش مو ارائه می‌دهد.