مولکولهای کوچک RNA میتوانند به بهبود درمانهای آینده سرطان پستان کمک کنند
دانشمندان در حال یافتن یک متحد غیرمنتظره در مبارزه با سرطان پستان هستند: مولکولهای کوچکی به نام RNAهای غیر کدکننده. اگرچه آنها مانند بسیاری از ژنهای دیگر پروتئین نمیسازند، اما به کنترل رفتار سلولها کمک میکنند.
به گزارش علمخوان، یک بررسی جدید بوسیله پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران و موسسات همکار نشان میدهد که آنها ممکن است نقش مهمی در کمک به پنهان شدن سرطان پستان از سیستم ایمنی داشته باشند - و میتوانند روزی به درمانهای مؤثرتر و شخصیسازیشده منجر شوند.
چگونه سرطان پستان از سیستم ایمنی پنهان میشود
سیستم ایمنی بدن شما برای شناسایی و از بین بردن سلولهای غیرطبیعی، از جمله سلولهای سرطانی، طراحی شده است. با این حال، بسیاری از تومورهای پستان راههایی برای فرار از این دفاع طبیعی ایجاد میکنند.
یکی از مهمترین مکانیسمهای فرار شامل پروتئینی به نام PD-L1 است. هنگامی که PD-L1 روی یک سلول سرطانی به پروتئینی به نام PD-1 روی سلولهای ایمنی متصل میشود، یک سیگنال «توقف» ارسال میکند که حمله ایمنی را تضعیف میکند. برخی از داروهای مدرن سرطان با مسدود کردن این تعامل کار میکنند و به سلولهای ایمنی اجازه میدهند دوباره تومورها را شناسایی و حمله کنند. متأسفانه، این درمانها برای همه مؤثر نیستند و برخی از سرطانها با گذشت زمان مقاوم میشوند.
نقش شگفتانگیز RNAهای غیرکدکننده
پژوهشگران دهها مطالعه را که سه گروه از RNAهای غیرکدکننده را بررسی میکردند، بازبینی کردند:
- میکروRNAها یا miRNA
- RNA های غیرکدکننده بلند یا lncRNAها
- RNAهای حلقوی یا circRNA
این مولکولها به جای اینکه خودشان پروتئین بسازند، به عنوان تنظیمکننده عمل میکنند و روشن یا خاموش شدن سایر ژنها را کنترل میکنند. این بررسی نشان داد که بسیاری از آنها بر میزان تولید سلولهای سرطان پستان PD-L1 تأثیر میگذارند.
برخی از مولکولها با سرطان مبارزه میکنند - برخی دیگر به آن کمک میکنند.
همه RNA های غیر کدکننده اثر یکسانی ندارند
به نظر میرسد برخی از این RNAهای غیر کدکننده سطح PD-L1 را کاهش میدهند و تشخیص سلولهای سرطانی را برای سیستم ایمنی آسانتر میکنند. برخی دیگر از آنها تولید PD-L1 را افزایش میدهند و به تومورها کمک میکنند تا از حمله سیستم ایمنی جلوگیری کنند، رشد کنند، گسترش یابند و در برابر درمان مقاومت کنند.
پژوهشگران چندین مولکول RNA امیدوارکننده را شناسایی کردهاند که ممکن است از طریق این اثرات، سرطان پستان را کند یا تشدید کنند.
چرا این موضوع برای بیماران مهم است؟
اگرچه این تحقیق هنوز در مراحل اولیه خود است، اما به چندین احتمال هیجانانگیز برای آینده اشاره دارد.
پزشکان در نهایت ممکن است بتوانند از RNAهای غیرکدکننده به عنوان نشانگرهای زیستی استفاده کنند - سرنخهای بیولوژیکی که به پیشبینی میزان تهاجمی بودن سرطان یک فرد یا احتمال بهرهمندی از ایمنیدرمانی کمک میکنند.
پژوهشگران همچنین امیدوارند داروهایی را توسعه دهند که فعالیت RNAهای غیرکدکننده خاص را تغییر دهند. چنین درمانهایی میتوانند سطح PD-L1 را کاهش دهند، تومورها را برای سیستم ایمنی بدن قابل مشاهدهتر کنند و اثربخشی داروهای ایمنیدرمانی موجود را بهبود بخشند.
هنوز به کار بیشتری نیاز است
این پژوهشگران تأکید میکنند که این یافتهها عمدتاً مبتنی بر تحقیقات آزمایشگاهی و پیشبالینی هستند. قبل از اینکه درمانهای مبتنی بر RNA غیرکدکننده بتوانند بخشی از مراقبتهای معمول شوند، دانشمندان باید چالشهای متعددی را حل کنند، از جمله رساندن ایمن این مولکولها به تومورها، جلوگیری از اثرات ناخواسته بر ژنهای سالم و اثبات اینکه این درمانها در آزمایشهای بالینی انسانی مؤثر هستند.
این برای افراد مبتلا به سرطان پستان به چه معناست
این بررسی، درمان جدیدی را که بیماران امروز میتوانند دریافت کنند، معرفی نمیکند. در عوض، نقشه راهی برای تحقیقات آینده ارائه میدهد.
همچنان که دانشمندان در مورد چگونگی کنترل پاسخ سیستم ایمنی به سرطان پستان توسط RNAهای غیرکدکننده بیشتر یاد میگیرند، این مولکولهای کوچک ممکن است به پزشکان کمک کنند تا درمانهای شخصیسازیشدهتری را توسعه دهند، بیمارانی را که به احتمال زیاد از ایمنیدرمانی سود میبرند شناسایی کنند و بر یکی از بزرگترین نقاط قوت سرطان - توانایی آن در پنهان شدن از دفاع طبیعی بدن - غلبه کنند.
منبع:
https://link.springer.com/article/10.1007/s10238-026-02252-x
ارسال نظر