آستاگزانتین ممکن است به محافظت از باروری مردان کمک کند
یک آنتیاکسیدان طبیعی به نام آستاگزانتین ممکن است کیفیت اسپرم را بهبود بخشد و از سیستم تولید مثل مردان در برابر آسیبهای ناشی از استرس اکسیداتیو محافظت کند.
به گزارش علمخوان آستاگزانتین رنگدانه قرمز-نارنجی است که به ماهی سالمون، کریل و برخی جلبکها رنگ میدهد. این ماده به طور گسترده به عنوان یک مکمل غذایی فروخته میشود و به دلیل اثرات آنتیاکسیدانی و ضدالتهابی قوی خود توجه زیادی را به خود جلب کرده است.
استرس اکسیداتیو به عنوان دلیل ناباروری مردان
ناباروری مردان تقریباً نیمی از موارد ناباروری در زوجها را تشکیل میدهد و یکی از دلایل اصلی آن استرس اکسیداتیو است - وضعیتی که در آن مولکولهای مضر به نام گونههای فعال اکسیژن (ROS) به DNA، غشاها و میتوکندری اسپرم آسیب میرسانند.
از آنجا که سلولهای اسپرم به ویژه در برابر آسیب اکسیداتیو آسیبپذیر هستند، محققان در حال بررسی این موضوع هستند که آیا آنتیاکسیدانها میتوانند به حفظ باروری کمک کنند یا خیر.
یافتههای بررسی
این بررسی جدید بوسیله پژوهشگرالن دانشگاههای علوم پزشکی تهران، قزوین و سمنان مطالعات آزمایشگاهی، حیوانی و مطالعات محدود انسانی در مورد آستاگزانتین و سلامت باروری مردان را تجزیه و تحلیل کرده است.
به طور کلی، شواهد نشان میدهد که آستاگزانتین ممکن است:
* افزایش تحرک اسپرم
* بهبود زنده ماندن اسپرم
* بهبود شکل و ساختار اسپرم
* کاهش آسیب DNA در اسپرم
* پشتیبانی از تولید تستوسترون در بیضهها
* محافظت از بافت بیضه در برابر آسیب
* بهبود بقای اسپرم در طول انجماد و ذوب
نحوه عملکرد آستاگزانتین
به گفته این پژوهشگران آستاگزانتین از طریق چندین مکانیسم محافظتی عمل میکند:
عملکرد آنتیاکسیدانی قوی : آستاگزانتین رادیکالهای آزاد را خنثی میکند و استرس اکسیداتیو را کاهش میدهد و به محافظت از اسپرم در برابر آسیب کمک میکند.
اثرات ضد التهابی: سیگنالهای التهابی را که میتوانند در تولید هورمون و رشد اسپرم اختلال ایجاد کنند، کاهش میدهد.
اثرات ضد آپوپتوز (مرگ برنامهریزیشده سلولی): آستاگزانتین به جلوگیری از مرگ برنامهریزیشده سلولی در سلولهای تولیدکننده اسپرم کمک میکند.
فعالسازی مسیر Nrf2: به نظر میرسد یک مکانیسم کلیدی، فعالسازی مسیر سیگنالینگ Nrf2 باشد که سیستمهای دفاعی آنتیاکسیدانی بدن را فعال میکند
مزایای بالقوه در شرایط خاص
این بررسی نتایج امیدوارکنندهای را در چندین بیماری مرتبط با ناباروری مردان، از جمله موارد زیر، نشان داد:
* واریکوسل
* دیابت شیرین
* آسیبهای تولید مثلی مرتبط با نیکوتین
* قرار گرفتن در معرض فلزات سنگین
* پیچخوردگی بیضه
* آسیبهای ناشی از انجماد اسپرم
شواهد حاصل از مطالعات انسانی
اگرچه بیشتر مطالعات در این باره در حیوانات یا در آزمایشگاه انجام شده است، اما برخی از آزمایشات بالینی در مردان نابارور، بهبود کیفیت مایع منی و وضعیت آنتیاکسیدانی را گزارش کردهاند. یک مطالعه مزایایی را پس از جراحی واریکوسل نشان داد که نشان میدهد آستاگزانتین ممکن است به بهبودی کمک کند و نتایج باروری را بهبود بخشد.
اثرات هورمونی
در این بررسی اشاره شده است که آستاگزانتین ممکن است سطح تستوسترون را در بیضهها و جریان خون افزایش دهد و در عین حال فعالیت آندروژن را در پروستات کاهش دهد. این امر احتمال اینکه بتواند از باروری پشتیبانی کند و در عین حال برای سلامت پروستات نیز مفید باشد را افزایش میدهد، اگرچه تحقیقات بیشتری لازم است.
محدودیتهای مهم
این پژوهشگران تأکید میکنند که شواهد هنوز در مراحل اولیه هستند:
* بیشتر دادهها از مطالعات حیوانی و آزمایشگاهی به دست آمدهاند.
* آزمایشهای انسانی نسبتاً کوچک هستند.
* دوز بهینه و مدت زمان درمان هنوز مشخص نشده است.
* ایمنی طولانی مدت به طور خاص برای استفاده در باروری نیاز به مطالعه بیشتر دارد.
خلاصه
به نظر میرسد آستاگزانتین یک ترکیب طبیعی امیدوارکننده برای حمایت از سلامت باروری مردان است. با کاهش استرس اکسیداتیو، التهاب و آسیب سلولی، ممکن است کیفیت اسپرم را بهبود بخشد و از بیضهها در شرایط مختلف مرتبط با ناباروری محافظت کند.
با این حال، قبل از اینکه پزشکان بتوانند آستاگزانتین را به عنوان یک درمان استاندارد برای ناباروری مردان توصیه کنند، هنوز به کارآزماییهای بالینی بزرگتر و با طراحی خوب نیاز است.
منبع خبر: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0014299925007873?via%3Dihub
ارسال نظر