ارتباط بین مصرف پروتئین و خواب و سلامت روان در سالمندان
یک مطالعه مقطعی جدید بوسیله پژوهشگران دانشگاههای علوم پزشکی تهران و اصفهان نشان میدهد که میزان و نوع پروتئین غذایی مصرف شده توسط بزرگسالان مسن ممکن است با تفاوت در کیفیت خواب و سلامت روان مرتبط باشد، اگرچه نتایج یک الگوی پیچیده و گاهی متناقض را نشان میدهد.
به گزارش علمخوان، این تحقیق نزدیک به ۴۰۰ بزرگسال ۶۵ تا ۸۵ ساله را ارزیابی کرد تا بررسی کند که چگونه مصرف پروتئین حیوانی و گیاهی با کیفیت خواب، خلق و خو، اضطراب، افسردگی و استرس مرتبط است.
طراحی مطالعه و جمعیت
پژوهشگران ۳۹۶ سالمند ساکن در جامعه را از بیمارستانها و کلینیکهای وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران استخدام کردند. میزان مصرف غذا با استفاده از یک پرسشنامه معتبر ۱۶۸ موردی بسامد خوراک اندازهگیری شد، در حالی که پیامدهای روانی با ابزارهای استاندارد مانند شاخص کیفیت خواب پیتسبورگ (PSQI) برای خواب و مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (DASS-21) برای سلامت روان ارزیابی شد. خلق و خو با استفاده از پروفایل حالات خلقی (POMS) ارزیابی شد.
یافتههای کلیدی: کل پروتئین در مقابل منبع آن
نتایج نشان میدهد که مصرف بیشتر پروتئین کل تا حدودی با کیفیت خواب بهتر مرتبط بوده و روند بهبود خلق و خو را نشان داده است. با این حال، وقتی پروتئین بر اساس منبع آن تفکیک شد، تصویر پیچیدهتر شد.
- پروتئین کل: بزرگسالان مسنتری که پروتئین کل بیشتری مصرف میکردند، در مقایسه با افرادی که پروتئین کمتری مصرف میکردند، در کیفیت خواب بهبودهایی داشتند.
- پروتئین گیاهی: پروتئین گیاهی بیشتر به طور قابل توجهی با کیفیت خواب ضعیفتر مرتبط بود.
-پروتئین حیوانی: پروتئین حیوانی بیشتر، الگویی به سمت خلق و خوی بهتر و احتمال کمتر افسردگی نشان داد، اما در برخی مدلها با کیفیت خواب ضعیفتر نیز مرتبط بود.
این ارتباطات پس از تعدیل سن، جنس، عوامل سبک زندگی، سیگار کشیدن، وضعیت اجتماعی-اقتصادی و شرایط سلامتی همچنان پابرجا بود، که تأکید میکند اثرات پروتئین ممکن است نه تنها به مقدار، بلکه به زمینه و منبع غذایی نیز بستگی داشته باشد.
تفاوتهای جنسیتی و سبک زندگی
این مطالعه همچنین تفاوتهای زیرگروهی را شناسایی کرد:
- مردانی که پروتئین کل بیشتری مصرف میکردند، کمتر از زنانی که مصرف مشابهی داشتند، کیفیت خواب ضعیف و اضطراب را گزارش میکردند.
- در افرادی که سابقه عفونت کووید-۱۹ داشتند، مصرف بالای پروتئین کل با احتمال کمتر افسردگی و استرس مرتبط بود.
- همچنین به نظر میرسد وضعیت سیگار کشیدن برخی از ارتباطات بین مصرف پروتئین و پیامدهای روانی را تغییر میدهد.
چرا پروتئین ممکن است مهم باشد
این پژ>هشگران خاطرنشان میکنند که پروتئین، به ویژه از طریق اسیدهای آمینه ضروری مانند تریپتوفان، تیروزین و سایر موارد، در سنتز انتقالدهندههای عصبی دخیل در تنظیم خلق و خو و خواب، مانند سروتونین و ملاتونین، نقش دارد. بنابراین پروتئین کافی میتواند از طریق مسیرهای بیوشیمیایی بر سلامت روانی تأثیر بگذارد.
با این حال، این مطالعه همچنین نشان میدهد که مصرف بسیار زیاد یک منبع پروتئینی واحد - چه گیاهی و چه حیوانی - ممکن است دارای اثرات جانبی باشد. به عنوان مثال، رژیمهای غذایی سرشار از پروتئین گیاهی غنی از فیبر و حبوبات میتواند منجر به ناراحتیهای گوارشی شود که بر خواب تأثیر میگذارد، در حالی که مصرف بالای پروتئین حیوانی ممکن است ادرار شبانه را افزایش دهد و تداوم خواب را در بزرگسالان مسنتر مختل کند.
محدودیتها و تحقیقات آینده
از آنجایی که این یک مطالعه مقطعی است، یافتهها به جای روابط علت و معلولی، ارتباطات را نشان میدهند. هنوز مشخص نیست که آیا مصرف پروتئین بر خواب و خلق و خو تأثیر میگذارد یا خیر، یا اینکه آیا افرادی که خواب یا خلق و خوی ضعیفی دارند، الگوهای غذایی متفاوتی را انتخاب میکنند یا خیر. این پژوهشگران همچنین خاطرنشان میکنند که طبقهبندی پروتئین صرفاً به عنوان حیوانی در مقابل گیاهی، تفاوتهای پیچیده تغذیهای بین غذاهای فردی را در نظر نمیگیرد.
پیامدهای بهداشت عمومی
به طور کلی، این مطالعه اهمیت بالقوه مصرف متعادل پروتئین را برای حمایت از خواب و سلامت روان در سالمندان برجسته میکند - اما همچنین نشان میدهد که توصیههای غذایی یکسان برای همه ممکن است نامناسب باشد. راهنماییهای غذایی متناسب که هم کمیت و هم کیفیت پروتئین و همچنین شرایط سلامت فردی و عوامل سبک زندگی را در نظر میگیرند، ممکن است برای ارتقای سلامت روان در جمعیتهای مسن مؤثرتر باشند.
منبع: https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC12801768/
ارسال نظر