استفاده از یک تکنیک پیشرفته امآرآی برای ارزیابی فعال بودن یک بیماری التهابی مزمن ستون فقرات
یک بررسی جدید توان بالقوه یک تکنیک پیشرفته امآٰرآی به نام «تصویربرداری حرکت ناهمدوس درونواکسل» (IVIM) را برای ارزیابی میزان فعال بودن التهاب مفاصل در انتهای ستون فقرات بیماران مبتلا به بیماری التهابی مزمن «اسپوندیلوآرتریت محوری» نشان میدهد.
به گزارش علمخوان این تحقیق که بوسیله پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران در همکاری با پژوهشگران دانشگاه سیاتل در آمریکا انجام شده و در ژورنال رادیولوژی بریتانیا منتشر شده است، دادههای شش تحقیق قبلی شامل ۵۴۱ شرکتکننده، را تجزیه و تحلیل کرده است.
اسپوندیلوآرتریت محوری چیست؟
اسپوندیلوآرتریت محوری یک بیماری التهابی مزمن است که عمدتاً مفاصل ساکروایلیاک که ستون فقرات را به استخوان لگن متصل میکنند، مبتلا میکند. هنگامی که این مفاصل ملتهب میشوند، بیماران اغلب دچار کمردرد مداوم، سفتی صبحگاهی و کاهش تحرک میشوند.
پزشکان معمولاً از تصویربرداری امآرآی برای جستجوی علائم التهاب استفاده میکنند. با این حال، تصاویر استاندارد امآرآی عمدتاً به صورت بصری تفسیر میشوند که گاهی اوقات میتواند تشخیص میزان فعال بودن واقعی بیماری را دشوار کند.
یک روش پیشرفته امآٰرآی
مطالعه جدید درباره یک روش پیشرفتهتر امآرآی به نام «حرکت ناهماهنگ درون ووکسل» یا IVIM متمرکز شده است.
این تکنیک نحوه حرکت آب در بافتها و نحوه جریان خون از طریق رگهای خونی ریز را اندازهگیری میکند. از آنجا که بافت ملتهب حاوی مایع بیشتر و جریان خون افزایشیافته است، IVIM میتواند روشی عینیتر برای تشخیص التهاب فعال در اختیار بگذارد
این بررسی به خصوص نشاندهنده کارآیی خوب یک شیوه اندازهگیری با IVIM به نام Dslow بود. این شیوه، التهاب فعال را در حدود ۸۶ از ۱۰۰ بیمار به درستی شناسایی کرد و بیماری غیرفعال را در حدود ۸۸ از ۱۰۰ مورد به درستی رد کرد. هنگام مقایسه بیماران مبتلا به بیماری فعال با افراد سالم، این آزمایش حتی دقیقتر بود.
نکته مهم این است که IVIM نیازی به تزریق مااده حاجب ندارد. این یک مزیت برای بیمارانی است که به اسکنهای مکرر امآرآی نیاز دارند یا نمیتوانند با خیال راحت مواد حاجب مبتنی بر گادولینیوم را دریافت کنند.
مزایای این تکنیک جدید
این پژوهشگران میگویند این تکنیک میتواند به پزشکان کمک کند:
- مشخص کنند که آیا التهاب در حال حاضر فعال است یا خیر
- میزان اثربخشی درمانها را کنترل کنند
- نیاز به تزریق ماده حاجب را کاهش دهند.
- تصمیمات درمانی را با اطمینان بیشتری بگیرند.
محدودیتهای این تحقیق
این تحقیق همچنین محدودیتهایی داشت، از جمله اینکه فقط شش مطالعه در دسترس بود و بیمارستانهای مختلف از تنظیمات کمی متفاوت امآرآی استفاده کرده بودند.
به همین دلیل، به گفته این پژوهشگران، تحقیقات بیشتری پیش از تبدیل شدن IVIM به بخشی استاندارد از مراقبتهای معمول، مورد نیاز است.
نتیجهگیری
با این حال، نتایج دلگرمکننده هستند و نتیجه میگیرند که IVIM، به ویژه اندازهگیری Dslow، میتواند به ابزاری ارزشمند و جدید برای ردیابی التهاب در افراد مبتلا به اسپوندیلوآرتریت محوری تبدیل شود و ممکن است در آینده به بهبود نظارت بر بیماری کمک کند.
منبع:
https://www.ovid.com/journals/brjr/abstract/10.1093/bjr/tqaf258~diagnostic-performance-of-intravoxel-incoherent-motion
ارسال نظر