اندازه بدن و فعالیت بدنی در اوایل زندگی را با خطر ابتلا به سرطان دستگاه گوارش مرتبط است

به گزارش علم‌خوان، این تحقیق بوسیله پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران با همکاری پژوهشگران بین‌المللی با استفاده از داده‌های «مطالعه کوهورت گلستان» (GCS)- یکی از بزرگترین مطالعات آینده‌نگر انجام شده در منطقه‌ای پرخطر از ایران - روشن می‌کند که چگونه عوامل از نوجوانی تا بزرگسالی با خطر ابتلا به سرطان مرتبط هستند.

 

مرور کلی مطالعه

پژوهشگران بیش از ۴۹۵۰۰ بزرگسال ۴۰ تا ۷۵ ساله را به مدت نزدیک به دو دهه دنبال کردند تا ارتباط بین موارد زیر را بررسی کنند:

 

اندازه بدن در دوران نوجوانی (۱۵ سالگی)، اوایل بزرگسالی (۳۰ سالگی) و بزرگسالی فعلی؛ و فعالیت بدنی شغلی (PA) در طول دوره زندگی؛ با خطر ابتلا به سرطان‌های دستگاه گوارش، از جمله سرطان‌های کبد، معده، روده بزرگ، مری و راست‌روده.

 

اندازه بدن با استفاده از تصویرنگارهای معتبر نشان دهنده وزن طبیعی، اضافه وزن و چاقی تخمین زده شد، در حالی که فعالیت بدنی شغلی بر اساس شدت بر اساس طولانی‌ترین فعالیت‌های شغلی شرکت‌کنندگان در مراحل مختلف زندگی طبقه‌بندی شد.

 

یافته‌های کلیدی

🔹 اندازه بدن در طول زندگی

اندازه بزرگتر بدن در دوران نوجوانی با افزایش متوسط ​​خطر کلی سرطان دستگاه گوارش و به ویژه خطر بالاتر سرطان کبد مرتبط بود.\اندازه بدن در اوایل بزرگسالی ارتباط قوی‌تری با سرطان کبد نشان داد.

الگوهای وزن در طول زندگی نشان داد که اضافه وزن یا چاقی در مراحل خاص زندگی - به ویژه نوجوانی یا اوایل بزرگسالی - با خطرات بالاتر سرطان معده، کارسینوم سلول سنگفرشی مری و سرطان کبد در مقایسه با حفظ وزن طبیعی در طول زندگی مرتبط است.

این نتایج نشان می‌دهد که زمان چاقی اهمیت دارد: افزایش خطر زمانی که اندازه اضافی بدن در اوایل زندگی رخ می‌دهد، نسبت به زمانی که به تنهایی در اواخر زندگی رخ می‌دهد، برجسته‌تر به نظر می‌رسد.

🔹 فعالیت بدنی شغلی

شدت کمتر فعالیت بدنی شغلی در دوران نوجوانی و اواخر بزرگسالی با خطر بالاتر سرطان روده بزرگ مرتبط بود.

جالب توجه است که فعالیت بدنی کمتر در مراحل بعدی بزرگسالی با خطر کمتر ابتلا به سرطان راست‌روده مرتبط بود - یافته‌ای که محققان هشدار می‌دهند ممکن است ناشی از شانس باشد و نیاز به مطالعه بیشتر دارد.

به طور کلی، ارتباط بین فعالیت شغلی و اکثر سرطان‌های دستگاه گوارش نسبت به اندازه بدن کمتر ثابت بود و بسیاری از آنها پس از در نظر گرفتن مقایسه‌های متعدد، از نظر آماری قوی باقی نماندند.

 

 تفسیر و اهمیت بهداشت عمومی

سرطان‌های دستگاه گوارش سالانه میلیون‌ها مورد جدید و مرگ و میر در سراسر جهان را تشکیل می‌دهند و چاقی یک عامل خطر شناخته شده برای چندین مورد از این سرطان‌ها در بزرگسالان است. با این حال، شواهد مربوط به اندازه بدن و فعالیت بدنی در اوایل زندگی تاکنون محدود بوده است.

این مطالعه از این ایده پشتیبانی می‌کند که وزن اضافی بدن در اوایل زندگی - به ویژه در دوران نوجوانی و اوایل بزرگسالی - ممکن است افراد را مستعد ابتلا به برخی سرطان‌های دستگاه گوارش در مراحل بعدی زندگی کند. این ارتباط‌ها پس از تعدیل عوامل جمعیت‌شناختی، سبک زندگی و شغلی همچنان پابرجا بودند.

در حالی که فعالیت بدنی مزایای شناخته شده‌ای برای سلامت کلی و برخی از انواع سرطان دارد، این تحقیق نشان می‌دهد که فعالیت بدنی شغلی در طول زندگی ممکن است فقط به میزان کمی بر خطر سرطان روده بزرگ تأثیر بگذارد و تحقیقات بیشتری برای روشن شدن این ارتباط لازم است.

 

 نکته‌ کلیدی

این یافته‌ها بر اهمیت استراتژی‌های پیشگیری اولیه با تمرکز بر مدیریت وزن از نوجوانی به بعد تأکید دارند. حفظ وزن طبیعی در طول زندگی می‌تواند به کاهش بار سرطان‌های دستگاه گوارش، به ویژه در مناطقی که از نظر تاریخی این سرطان در آنها شیوع بالایی دارند، کمک کند.

 

منبع خبر: https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC12671977/