تشخیص و پایش سپسیس: مرزهای فناوری نوآورانه

به گزارش علم خوان، سپسیس همچنان یک بار عمده بهداشت جهانی است: حتی در صورت تشخیص، تأخیر در تشخیص و درمان با مرگ و میر بسیار بالاتر همراه است.

پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران که این بررسی را انجام داده‌اند، تاکید می‌کنند  روش‌های معمول تشخیصی سپیس - به ویژه کشت خون و سنجش‌های استاندارد نشانگرهای زیستی – مشکل زمان‌های طولانی رسیدن به تشخیص و حساسیت ناکافی را دارند و مانع مداخله زودهنگام برای درمان این عارضه می‌شوند.

 

مرزهای جدید

این پژوهشگران چندین حوزه اصلی نوآوری را در تشخیص سپیس را شناسایی می‌کنند:

- تشخیص مولکولی سریع: فناوری‌هایی مانند واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR) در زمان واقعی، طیف‌سنجی جرمی به عنوان مثال، MALDI-TOF) )، شناسایی میکروبی مبتنی بر توالی‌یابی، امکان تشخیص سریع‌تر و دقیق‌تر عامل آسیب‌رسان را فراهم می‌کنند.

-پلتفرم‌های نشانگر زیستی جدید: فراتر از نشانگرهای تثبیت‌شده مانند پروکلسی‌تونین (PCT) و اینترلوکین-6 (IL-6)، نشانگرهای زیستی نوظهور مانند پرسپسین، CXCL5  و RNAهای حلقوی (circRNAs) برای ارزش تشخیصی و پیش‌آگهی در سپسیس در حال بررسی هستند.

ادغام نقطه مراقبت و حسگر زیستی: این بررسی تأکید می‌کند که انتقال تشخیص به بالین بیمار (یا حتی خانه بیمار) می‌تواند زمان تشخیص را به طور چشمگیری کاهش دهد و از این رو درمان هدفمند زودهنگام را امکان‌پذیر سازد.

گردش کار و ادغام سیستم‌ها: نکته مهم این است که فقط بحث فناوری مطرح نیست - نویسندگان بر لزوم ادغام این ابزارهای جدید در گردش‌های کاری بالینی، برنامه‌های نظارت بر ضدمیکروبی و سیستم‌های نظارتی تأکید می‌کنند تا اطلاعات بتوانند در زمان واقعی بر تصمیم‌گیری‌ها تأثیر بگذارند.

 

پیامدهای مراقبت‌های بالینی

این پژوهشگران استدلال می‌کند که با امکان‌پذیر کردن تشخیص‌های بسیار زودتر و دقیق‌تر سپسیس، این بهبودها در مراقبت‌های بالینی آن قابل دستیابی است:

 

- شروع درمان ضدمیکروبی هدفمند و سریع

- کاهش استفاده نامناسب از آنتی‌بیوتیک‌های وسیع‌الطیف

-  بهبود تریاژ بیمار (مثلاً ICU در مقابل بخش)

- کاهش مدت بستری در بیمارستان و احتمالاً بهبود بقای بیماران

 

با این حال، پژوهشگران هشدار می‌دهند که بسیاری از این ابزارها هنوز در مرحله اثبات مفهوم یا مرحله بالینی اولیه هستند. تبدیل به کاربرد بالینی گسترده نیاز به اعتبارسنجی قوی، داده‌های مقرون‌به‌صرفه بودن و ادغام با سیستم‌های پرونده الکترونیکی سلامت دارد.

 

نگاهی به آینده

این بررسی با یک نکته فوری به پایان می‌رسد: با تکامل عفونت‌ها و افزایش مقاومت ضدمیکروبی، توانایی تشخیص سریع سپسیس - و نظارت بر مسیر آن - بیش از هر زمان دیگری حیاتی است.

 آینده مراقبت‌های بالینی از سپسیس با استفاده از  فناوری‌های مولکولی، نشانگر زیستی و حسگرها ممکن است از شکل واکنشی به شکل پیشگیرانه تغییر کند. با این حال، برای تحقق این آینده، همکاری بین تولیدکنندگان ابزارهای تشخیصی، پزشکان، سیستم‌های بیمارستانی و سیاست‌گذاران مورد نیاز است.

 

اهمیت بررسی

سپسیس میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان می‌کشد و در بسیاری از محیط‌ها ناشناخته می‌ماند. این بررسی استفاده از ترکیب به موقع ابزارهای پیشرفته را پیشنهاد می‌کند که ممکن است نحوه تشخیص و پایش پزشکی سپسیس را تغییر دهد - به طور بالقوه جان انسان‌ها را نجات بخشد، استفاده غیرضروری از آنتی‌بیوتیک را بکاهد و بار سیستم‌های مراقبت‌های بهداشتی را کاهش دهد.

 

 

 

منبع خبر: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0009898125005194?via%3Dihub‍