ثابت نگهداشتن قند خون در جراحی تعویض مفصل ران و زانو مهم است

به گزارش علم‌خوان، این بررسی همچنین شواهد رو به رشدی را آشکار می‌کند که برخی از داروهای دیابت - به ویژه متفورمین و آگونیست‌های گیرنده GLP-1 - ممکن است به کاهش خطر عفونت در برخی از بیماران کمک کنند.

 

چرا این موضوع مهم است

تعویض مفصل ران و زانو از جمله رایج‌ترین جراحی‌های ارتوپدی در سراسر جهان هستند. یکی از جدی‌ترین عوارض، «عفونت مفصل اطراف پروتز» (PJI) است، عفونتی که در اطراف مفصل مصنوعی ایجاد می‌شود. اگرچه این عفونت‌ها غیرمعمول هستند، اما می‌توانند نیاز به جراحی‌های اضافی، درمان طولانی‌مدت با آنتی‌بیوتیک، بستری طولانی‌تر در بیمارستان داشته باشند و حتی ممکن است خطر مرگ را افزایش دهند.

 

افراد مبتلا به دیابت با خطر بیشتری از این عفونت‌ها مواجه هستند، و مدیریت بهتر قند خون قبل و بعد از جراحی را به یک هدف مهم تبدیل می‌کنند.

 

چه چیزی بررسی شد؟

پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران و موسسات همکار، تحقیقات منتشر شده‌ای را تجزیه و تحلیل کردند که موارد زیر را بررسی می‌کردند:

 

• چگونه دیابت بر خطر عفونت‌های تعویض مفصل تأثیر می‌گذارد.

 

• آیا روش‌های مختلف اندازه‌گیری قند خون، خطر عفونت را پیش‌بینی می‌کنند؟

 

• نقش نوسانات قند خون (تغییرپذیری گلوکز).

 

• آیا داروهای دیابت بر خطر عفونت پس از جراحی تعویض مفصل ران و زانو تأثیر می‌گذارند؟

 

 

یافته‌های کلیدی

• ثبات قند خون ممکن است مهم‌تر از آزمایش  HbA1c به تنهایی باشد.

 

سال‌هاست که جراحان آزمایش  HbA1c، یک آزمایش خون که میانگین قند خون را در دو تا سه ماه گذشته نشان می‌دهد، برای تصمیم‌گیری در مورد آمادگی بیماران برای جراحی استفاده کرده‌اند.

 

با این حال، این بررسی نشان داد که شواهدی که HbA1c را به تنهایی با خطر عفونت مرتبط می‌کند، متناقض است. برخی مطالعات نشان دادند که HbA1c بالاتر با عفونت‌های بیشتر مرتبط است، در حالی که بسیاری دیگر رابطه کم یا هیچ رابطه‌ای پیدا نکردند. الزامات سختگیرانه HbA1c همچنین ممکن است جراحی را بدون بهبود واضح نتایج به تأخیر بیندازد.

 

در عوض، نویسندگان نتیجه می‌گیرند که قند خون بالا در حین و بلافاصله پس از جراحی - و نوسانات سریع در سطح قند خون - به نظر می‌رسد پیش‌بینی‌کننده‌های قوی‌تر و سازگارتری برای عفونت نسبت به HbA1c به تنهایی هستند.

 

• نوسان‌های قند خون به عنوان یک علامت هشدار مهم در حال ظهور است.

این بررسی شواهد فزاینده‌ای را برجسته می‌کند که نشان می‌دهد تغییرپذیری گلوکز، به معنای بالا و پایین رفتن مکرر قند خون به جای سطح متوسط ​​​​بالا، به طور مستقل خطر عفونت پس از جراحی تعویض مفصل را افزایش می‌دهد.

 

مطالعات متعددی نشان داده‌اند که بیمارانی که بیشترین نوسانات قند خون را دارند، حتی زمانی که میزان قند خون قبل از عمل آنها قابل قبول به نظر می‌رسید، میزان عفونت بالاتری را تجربه کرده‌اند.

 

• نظارت مداوم بر قند خون ممکن است مراقبت را بهبود بخشد.

 

این پژوهشگران خاطرنشان می‌کنند که نظارت مداوم بر گلوکز یا قند خون (CGM) می‌تواند افزایش ناگهانی قند خون را تشخیص دهد که آزمایش سنتی قند خون از طریق انگشت ممکن است آن را تشخیص ندهد، به ویژه در چند روز اول پس از جراحی.

 

از آنجا که CGM تصویر دقیقی از نوسانات قند خون ارائه می‌دهد، می‌تواند به ابزاری مهم برای شناسایی بیماران در معرض خطر بالاتر و بهبود مدیریت قند خون در اطراف جراحی تبدیل شود.

 

• یک آزمایش خون جدیدتر ممکن است از HbA1c بهتر عمل کند.

 

این بررسی به فروکتوزامین به عنوان یک نشانگر جایگزین امیدوارکننده اشاره می‌کند.

 

برخلاف HbA1c که قند خون را در طول چند ماه منعکس می‌کند، فروکتوزامین میانگین قند خون را در طول دو تا سه هفته گذشته اندازه‌گیری می‌کند. مطالعات بررسی‌شده نشان دادند که فروکتوزامین ممکن است عفونت بعد از عمل را بهتر از HbA1c در بیمارانی که تحت عمل جراحی تعویض مفصل ران یا زانو قرار می‌گیرند، پیش‌بینی کند.

 

• برخی از داروهای دیابت ممکن است خطر عفونت را کاهش دهند.

 

این بررسی شواهد دلگرم‌کننده‌ای برای دو درمان رایج دیابت یافت:

 

متفورمین در مطالعات مشاهده‌ای با عفونت‌های بعد از عمل کمتری همراه بوده و ممکن است با بهبود کنترل قند خون و در عین حال کاهش التهاب و پشتیبانی از بهبود زخم، به بهبود آن کمک کند.

 

آگونیست‌های گیرنده GLP-1 - داروهایی مانند سماگلوتاید - در چندین مطالعه و متاآنالیز با کاهش خطر عفونت کوتاه‌مدت پس از تعویض مفصل ران یا زانو، به‌ویژه در بین افراد مبتلا به دیابت و چاقی شدید، مرتبط بوده‌اند. با این حال، مزایا به طور مداوم در همه گروه‌های بیمار مشاهده نشد.

 

محدودیت‌ها چیست؟

این مقاله یک بازبینی است، به این معنی که به جای گزارش نتایج یک کارآزمایی بالینی جدید، مطالعات منتشر شده قبلی را خلاصه می‌کند.

 

بسیاری از مطالعاتی که داروهای دیابت را ارزیابی می‌کنند، مشاهده‌ای بودند، بنابراین نمی‌توانند ثابت کنند که داروها مستقیماً از عفونت‌ها جلوگیری کرده‌اند. نویسندگان همچنین خاطرنشان می‌کنند که عفونت‌های مفصلی نسبتاً نادر هستند، که مطالعات آینده‌نگر بزرگ و با طراحی خوب را دشوار اما ضروری می‌کند.

 

این یافته‌ها برای بیماران به چه معناست؟

برای افراد دیابتی که قصد تعویض مفصل ران یا زانو دارند، یافته‌ها نشان می‌دهد که آماده شدن برای جراحی ممکن است چیزی بیش از کاهش ساده‌ی HbA1c باشد.

پزشکان ممکن است به طور فزاینده‌ای بر موارد زیر تمرکز کنند:

 

• حفظ قند خون پایدار قبل و بعد از جراحی.

 

• نظارت کوتاه مدت بر قند خون با استفاده از آزمایش‌هایی مانند فروکتوزامین.

 

• استفاده از نظارت مداوم بر گلوکز در بیماران منتخب.

 

• انتخاب درمان‌های دیابت که ممکن است محافظت بیشتری را فراهم کنند، ضمن در نظر گرفتن سلامت کلی و نیازهای پزشکی هر بیمار.

 

خلاصه کلام

این بررسی نشان می‌دهد که جلوگیری از نوسانات خطرناک قند خون در زمان جراحی ممکن است هنگام ارزیابی خطر عفونت پس از تعویض مفصل ران و زانو، مهم‌تر از تکیه صرف بر HbA1c باشد. شواهد نوظهور همچنین نشان می‌دهد که ابزارهای نظارتی جدیدتر و داروهای خاص دیابت ممکن است به کاهش عفونت‌ها کمک کنند، اگرچه قبل از اینکه این رویکردها به روش استاندارد تبدیل شوند، مطالعات بالینی بزرگتری مورد نیاز است.

 

منبع:

https://www.ovid.com/jnls/jbjsreviews/abstract/10.2106/jbjs.rvw.26.00049~the-interplay-of-diabetes-glucose-variability-and