دانشمندان کلید بالقوه غلبه بر مقاومت دارویی در سرطان تیروئید را کشف کردند

به گزارش واحد علم‌خوان پژوهشگران ایرانی یک RNA طویل غیر کدکننده به نام LINC00162 را شناسایی کرده‌اند که به نظر می‌رسد به سلول‌های سرطان تیروئید از نوع پاپیلاری کمک می‌کند تا زنده بمانند و در برابر درمان مقاومت کنند. مطالعه آزمایشگاهی آنها نشان می‌دهد که خاموش کردن این مولکول می‌تواند رشد سرطان را کند کرده و سلول‌های تومور را به داروی هدفمند سرطان «سورافنیب» حساس‌تر کند.

 

هدف از این مطالعه چه بود؟

سرطان تیروئید پاپیلاری شایع‌ترین شکل سرطان تیروئید است. اگرچه بسیاری از بیماران به درمان‌های استاندارد به خوبی پاسخ می‌دهند، اما برخی از تومورها تهاجمی، عودکننده یا گسترش می‌یابند. بنابراین پژوهشگران در جستجوی اهداف مولکولی جدیدی هستند که می‌توانند اثربخشی درمان را بهبود بخشند.

پژوهشگران برLINC00162،نوعی RNA طویل غیر کدکننده (lncRNA) تمرکز کردند.

lncRNAها برخلاف ژن‌های معمولی،پروتئین تولید نمی‌کنند، اما می‌توانند بر نحوه رفتار سلول‌های سرطانی تأثیر بگذارند. تحقیقات قبلی نشان داده بود که LINC00162 در برخی از سرطان‌ها بیش از حد فعال است.

 

این مطالعه چگونه انجام شد؟

 

پژوهشگران از یک رده سلولی سرطان تیروئید پاپیلاری انسانی به نام B-CPAP استفاده کردند. آنها چهار گروه از سلول‌ها را با هم مقایسه کردند:

 

• سلول‌هایی که در آنها LINC00162 با استفاده از RNA تداخلی کوچک (siRNA) خاموش شده بود.

 

• سلول‌هایی که با سورافنیب درمان شده بودند.

 

• سلول‌هایی که هر دو درمان را دریافت می‌کردند.

 

• سلول‌های کنترل درمان نشده.

 

سپس آنها بقای سلولی، تقسیم سلولی، آپوپتوز (مرگ برنامه‌ریزی‌شده سلولی)، مهاجرت، تشکیل کلونی و فعالیت چندین ژن مرتبط با سرطان و مسیرهای سیگنالینگ را اندازه‌گیری کردند. 

 

یافته‌های تحقیق

 

• سلول‌های سرطانی به سورافنیب حساس‌تر شدند

 خاموش کردن LINC00162 باعث کاهش زیست‌پذیری سلول‌های سرطانی تیروئید و کاهش مقدار سورافنیب مورد نیاز برای مهار رشد آنها شد. این نشان می‌دهد که سلول‌ها به دارو حساس‌تر شده‌اند.

 

• تعداد بیشتری از سلول‌های سرطانی دچار مرگ برنامه‌ریزی‌شده سلولی یا آپوپتوز شدند

سلول‌هایی با LINC00162 کاهش‌یافته، آپوپتوز بیشتری را نشان دادند. ترکیب خاموش‌سازی LINC00162 و سورافنیب، اثر قوی‌تری ایجاد کرد. این درمان فعالیت چندین ژن که باعث مرگ سلولی می‌شوند (از جمله BAX، CASP3 و CASP9) را افزایش داد، در حالی که فعالیت ژن ضد آپوپتوز BCL2 را کاهش داد.

 

• رشد و تقسیم سلولی کند شد

درمان ترکیبی، چرخه سلولی را مختل کرد و ادامه تقسیم را برای سلول‌های سرطانی دشوارتر ساخت. همچنین بیان ژن‌های محرک رشد مانند MYC را کاهش داد، در حالی که بیان ژن سرکوب‌کننده تومور TP53 را افزایش داد.

 

• حرکت سلول‌های سرطانی کاهش یافت

پژوهشگران دریافتند که خاموش‌سازی LINC00162 توانایی سلول‌های سرطانی تیروئید را برای مهاجرت و تشکیل کلونی کاهش می‌دهد - دو ویژگی مرتبط با پیشرفت سرطان. ژن‌های مرتبط با تهاجم و گسترش، از جمله MMP-3 و MMP-9، نیز سرکوب شدند.

 

• یک مسیر سیگنالینگ اصلی سرطان تضعیف شد

این درمان فعالیت ژن‌های دخیل در مسیر MAPK، از جمله MAPK، RAS و RAF را کاهش داد. این مسیر اغلب در سرطان تیروئید بیش از حد فعال است و نقش کلیدی در رشد و بقای تومور دارد.

 

چرا این موضوع مهم است؟

یافته‌ها نشان می‌دهد که LINC00162 ممکن است به عنوان یک انکوژن عمل کند - مولکولی که به رشد و بقای سلول‌های سرطانی کمک می‌کند. پژوهشگران با خاموش کردن آن توانستند سلول‌های سرطانی تیروئید را تضعیف کرده و اثرات یک درمان هدفمند موجود را افزایش دهند.

 

اگر مطالعات آینده این نتایج را تأیید کنند، LINC00162 می‌تواند به یک هدف درمانی بالقوه یا نشانگر زیستی برای سرطان تیروئید پاپیلاری تبدیل شود. ترکیب رویکردهای هدفمند LINC00162 با داروهایی مانند سورافنیب در نهایت ممکن است به غلبه بر مقاومت به درمان و بهبود نتایج کمک کند.

 

نکته مهم

این یک مطالعه کشت سلولی آزمایشگاهی بود، نه یک مطالعه روی بیماران. نتایج نشان می‌دهد که در سلول‌های سرطانی تیروئید رشد یافته در آزمایشگاه چه اتفاقی افتاده است، اما ثابت نمی‌کنند که همین رویکرد در انسان نیز ایمن یا مؤثر باشد. قبل از اینکه هرگونه استراتژی درمانی جدید برای مراقبت از بیمار در نظر گرفته شود، تحقیقات بیشتر در حیوانات و کارآزمایی‌های بالینی مورد نیاز است.

 

 

 

منبع خبر:

https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC12350744/