سقط جنین القایی با میزانهای بالاتر استرس مرتبط است
یک مطالعه جدید نشان داده است که زنانی که سقط جنین القایی یا عمدی را تجربه کردهاند، سطوح بالاتری از استرس را نسبت به زنانی که سقط جنین خودبهخودی (سقط جنین) را تجربه کردهاند، گزارش کردهاند.
به گزارش علمخوان، این تحقیق بوسیله پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران همچنین نشان داد که زنان در هر دو گروه اغلب احساس میکردند که فاقد حمایت اجتماعی کافی، به ویژه از سوی خانوادههایشان هستند، که این امر نیاز به مراقبتهای عاطفی و روانی بهتر پس از سقط جنین را برجسته میکند.
چرا این مطالعه انجام شد؟
سقط جنین - چه خودبهخودی و چه القایی - میتواند یک رویداد دشوار زندگی با اثرات عاطفی پایدار باشد. در حالی که مطالعات قبلی ارتباط بین سقط جنین و چالشهای سلامت روان مانند اضطراب، افسردگی، استرس و غم را نشان دادهاند، مطالعات کمی به طور مستقیم تجربیات زنانی را که سقط جنین القایی را تجربه کردهاند با زنانی که سقط جنین را تجربه کردهاند، به ویژه در ایران، مقایسه کردهاند.
پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران تصمیم گرفتند پیامدهای روانی و سطوح حمایت اجتماعی درک شده را در میان زنانی که سقط جنین خودبهخودی یا القایی را تجربه کردهاند، مقایسه کنند.
این مطالعه چگونه انجام شد؟
این مطالعه شامل ۶۱۱ زن از شهرهای بناب و مراغه در ایران بود:
۳۲۱ زن سقط جنین خودبخودی را تجربه کرده بودند.
۲۹۰ زن سقط جنین القایی را تجربه کرده بودند.
شرکتکنندگان از مراکز بهداشتی و همچنین مکانهای اجتماعی مانند پارکها، مساجد و محلههای مسکونی استخدام شدند. این زنان سقط جنین خود را بین سه ماه تا پنج سال قبل از شرکت در مطالعه تجربه کرده بودند.
پژوهشگران از دو پرسشنامه معتبر استفاده کردند:
مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (DASS-21)
مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراکشده (MSPSS)
پژوهشگران چه چیزهایی یافتند؟
- استرس پس از سقط جنین القایی بیشتر بود
در میان سه معیار روانشناختی مورد بررسی - اضطراب، افسردگی و استرس - تنها استرس تفاوت آماری معنیداری بین گروهها نشان داد.
زنانی که سقط جنین القایی را تجربه کرده بودند، نمرات استرس به طور قابل توجهی بالاتری نسبت به زنانی که سقط جنین خودبخودی را تجربه کرده بودند، گزارش کردند.
اگرچه نمرات افسردگی در گروه سقط جنین القایی تمایل به بالاتر بودن داشت، اما این تفاوت از نظر آماری معنیدار نبود. سطح اضطراب نیز بین دو گروه مشابه بود.
- حمایت اجتماعی به طور کلی پایین بود
یکی از قابل توجهترین یافتهها این بود که حمایت اجتماعی درک شده در هر دو گروه نسبتاً پایین بود.
میانگین نمرات کلی حمایت در بین زنانی که سقط جنین خودبهخودی و القایی را تجربه کرده بودند تقریباً یکسان بود، که نشان میدهد بسیاری از زنان احساس میکردند که پس از سقط جنین، فاقد حمایت عاطفی کافی هستند.
- منبع حمایت متفاوت بود
در حالی که سطح کلی حمایت مشابه بود، منابع حمایت متفاوت بود:
زنانی که سقط جنین القایی را تجربه کرده بودند، گزارش دادند که حمایت بیشتری از دوستان دریافت میکنند.
زنانی که سقط جنین خودبهخودی را تجربه کرده بودند، گزارش دادند که حمایت بیشتری از افراد مهم، مانند همسر یا شریک نزدیک، دریافت میکنند.
حمایت خانواده در هر دو گروه پایین بود و تفاوت معنیداری نداشت.
چرا سقط جنین القایی ممکن است با استرس بیشتر مرتبط باشد؟
پژوهشگران اظهار میکنند که عوامل فرهنگی و اجتماعی ممکن است در افزایش سطح استرس در بین زنانی که سقط جنین القایی را تجربه میکنند، نقش داشته باشند. احساس گناه، ترس از قضاوت، انگ اجتماعی و دسترسی محدود به حمایت عاطفی ممکن است فشار روانی را افزایش دهد و زنان را از جستجوی کمک حرفهای منصرف کند.
این پژوهشگران خاطرنشان میکنند که در محیطهایی که سقط جنین از نظر اجتماعی حساس است، زنان ممکن است به ویژه در برابر مشکلات عاطفی طولانی مدت آسیبپذیر باشند.
حمایت خانواده ممکن است ناکافی باشد
این مطالعه نشان داد که حمایت خانواده صرف نظر از نوع سقط جنین، ناکافی به نظر میرسد.
این پژوهشگران اظهار داشتند که سقط جنین ممکن است گاهی اوقات توسط اعضای خانواده به عنوان یک رویداد رایج یا اجتنابناپذیر تلقی شود و منجر به حمایت عاطفی ناکافی شود. در مقابل، زنانی که تحت سقط جنین القایی قرار میگیرند، ممکن است از بحث در مورد تجربه خود اجتناب کنند زیرا از انتقاد یا طرد اجتماعی میترسند.
به گفته این پژوهشگران، این یافته نشان میدهد که سیستمهای سنتی حمایت خانواده ممکن است به طور کامل نیازهای زنان را در طول بحرانهای تولید مثل برآورده نکنند.
محدودیتهای مهم
این پژوهشگران هشدار میدهند که این مطالعه نمیتواند ثابت کند که نوع سقط جنین مستقیماً باعث تفاوت در استرس یا حمایت اجتماعی میشود زیرا مشاهدهای و مقطعی بوده است. یافتهها به جای روابط علت و معلولی، ارتباطات را نشان میدهند.
سایر محدودیتها عبارتند از:
تکیه بر اطلاعات خودگزارشی.
احتمال کم گزارشدهی به دلیل ماهیت حساس سقط جنین در ایران.
نمونهگیری آسان، که ممکن است میزان نمایندگی یافتهها از همه زنان را محدود کند.
این یافتهها به چه معناست؟
این مطالعه نشان میدهد زنانی که سقط جنین را تجربه میکنند - چه خودبهخودی و چه القایی - ممکن است از حمایت عاطفی و روانی بیشتری بهرهمند شوند. زنانی که سابقه سقط جنین القایی دارند، ممکن است به ویژه در برابر استرس بالا آسیبپذیر باشند، در حالی که به نظر میرسد هر دو گروه با کاستیهایی در سیستمهای حمایتی خانوادگی و اجتماعی مواجه هستند.
این پژوهشگران غربالگری روانشناختی روتین، خدمات مشاورهای گستردهتر قبل و بعد از سقط جنین، برنامههای آموزش خانواده و شبکههای حمایتی قویتر را برای کمک به کاهش عواقب عاطفی بلندمدت توصیه میکنند.
نکته آخر
این مطالعه نشان داد زنانی که سقط جنین القایی انجام دادهاند، سطح استرس بالاتری نسبت به زنانی که سقط جنین خودبهخودی را تجربه کردهاند، گزارش کردهاند، در حالی که هر دو گروه به طور کلی سطح پایینی از حمایت اجتماعی را گزارش کردهاند. این یافتهها بر اهمیت خدمات سلامت روان در دسترس و بدون قضاوت و سیستمهای حمایتی قویتر برای زنانی که با از دست دادن بارداری کنار میآیند، تأکید میکند.
منبع:
https://link.springer.com/article/10.1186/s40359-025-03871-x
ارسال نظر