مقایسه ام آر آی و سی تی اسکن بدون ماده حاجب در تشخیص سکته مغزی انسدادی حاد

به گزارش علم‌خوان، این شناسایی از این لحاظ اهمیت دارد که این زیرگروه از بیماران سکته مغزی احتمالاً از «ترومبوکتومی داخل‌عروقی» - شیوه درمانی در آن لخته‌های خون از عروق خونی برداشته می‌شوند- سود می‌برند.

این بررسی سیستماتیک و متاآنالیز که یافته‌های آن در ژورنال نورورادیولوژی آمریکا (AJNR) منتشر شده است، حاصل همکاری پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران با پژوهشگران مایو کلینیک آمریکا است.

 

روش تحقیق

این تجزیه و تحلیل هفت مطالعه مشاهده‌ای را بررسی کرد که شامل 3940 بیمار بودند. این مطالعات نتایج را در بین بیماران سکته مغزی که برای ترومبوکتومی داخل‌عروقی بر اساس توموگرافی کامپیوتری بدون کنتراست (با یا بدون آنژیوگرافی سی تی) یا ام‌آر‌آی با یا بدون آنژیوگرافی با تشدید مغناطیسی انتخاب شده بودند، مقایسه کردند.

 

یافته‌های تحقیق

در بیمارانی که ظرف 6 ساعت پس از شروع علائم درمان شده بودند، افرادی که با استفاده از ام‌آر‌آی انتخاب شدند، در مقایسه با بیمارانی که با استفاده از سی‌تی‌اسکن بدون ماده حاجب انتخاب شدند، نتایج از لحاظ استقلال عملکردی، خونریزی داخل مغزی علامت‌دار، میزان مرگ‌ومیر ۹۰ روز و خون‌رسانی مجدد موفق به طور قابل‌توجهی بهتر بودند.

برای بیمارانی که بیش از ۶ ساعت پس از شروع علائم تحت درمان قرار گرفته  بودند، این فراتحلیل هیچ تفاوت معنی داری میان ام‌آر‌آی و سی‌تی‌اسکن بدون ماده حاجب در استقلال عملکردی، مرگ و میر، عوارض خونریزی دهنده یا موفقیت خونرسانی مجدد پیدا نکرد.

 

محدودیت‌های تحقیق

این پژوهشگران این موضوع را که همه مطالعات مورد استفاده‌شان از نوع مشاهده‌ای و دارای جمعیت‌ها و پروتکل‌های تصویربرداری متنوع بوده‌اند، به عنوان محدودیت کارشان ذکر می‌کنند.

 

نتیجه‌گیری

این پژوهشگران نتیجه‌گیری می‌کنند که در بازه زمانی حیاتی کمتر از ۶ ساعت، برتری انتخاب بیمار با ام‌آر‌آی استفاده از آن را با وجود زمان طولانی‌تر تصویربرداری توجیه می‌کند. اما پس از ۶ ساعت، تمرکز به جای انتخاب تکنیک تصویربرداری، باید به دسترسی سریع به ترومبکتومی داخل‌عروقی معطوف شود، زیرا پس از این مدت مزایای ام‌آر‌آی کاهش می‌یابد.

منبع خبر:

 https://www.ajnr.org/content/early/2025/08/28/ajnr.A8775.long#sec-27