یک بررسی جهانی بار نابرابر و پیامدهای جدی عفونت HTLV-1 را برجسته می‌کند

به گزارش علم‌خوان، HTLV-1، اولین رتروویروس سرطان‌زای انسانی شناسایی شده، تخمین زده می‌شود که بین 5 تا 10 میلیون نفر را در سراسر جهان آلوده کند، اگرچه کارشناسان معتقدند که تعداد واقعی ممکن است به دلیل عدم تشخیص بیشتر باشد.

 

با وجود این بار قابل توجه، این عفونت تا حد زیادی در برنامه‌های بهداشت جهانی نادیده گرفته می‌شود. اکثر ناقلان بدون علامت هستند، اما اقلیتی دچار شرایط شدید و بالقوه کشنده می‌شوند.

 

نابرابری‌های جغرافیایی قابل توجه

این بررسی بوسیله پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران و موسسات همکار توزیع جهانی بسیار نابرابر HTLV-1 را برجسته می‌کند. مناطق بومی شامل موارد زیر است:

 

- جنوب غربی ژاپن

- کشورهای جنوب صحرای آفریقا

- کارائیب و بخش‌هایی از آمریکای جنوبی

- موارد خاص در فضای باز، از مجله ایران

 

طبق این مطالعه، منطقه آفریقا احتمالاً بالاترین بار جهانی را به دوش می‌کشد، در حالی که شیوع در اروپا و آمریکای شمالی همچنان پایین است و اغلب به جمعیت‌های مهاجر از مناطق بومی محدود می‌شود.

 

نکته مهم این است که ویروس تمایل به خوشه‌بندی جغرافیایی دارد و «نقاط داغ» شیوع بالا را در کنار مناطقی با حداقل عفونت ایجاد می‌کند - که تلاش‌های نظارتی و کنترلی را پیچیده می‌کند.

 

انتقال و شیوع پنهان

HTLV-1 در درجه اول از طریق موارد زیر گسترش می‌یابد:

 

- انتقال از مادر به کودک، به ویژه از طریق شیردهی

- تماس جنسی

- قرار گرفتن در معرض خون آلوده، مانند تزریق خون.

 

مهاجرت جهانی، اپیدمیولوژی آن را بیشتر تغییر داده و ویروس را به مناطقی که قبلاً شیوع کمی داشتند، وارد کرده و مناطق پنهانی از عفونت ایجاد کرده است.

 

پیامدهای بالینی شدید در اقلیتی از بیماران

اگرچه حدود ۹۰ درصد از افراد آلوده بدون علامت باقی می‌مانند، موارد باقی مانده می‌توانند به بیماری‌های جدی، از جمله موارد زیر، مبتلا شوند:

 

-لوسمی/لنفوم سلول T بزرگسالان (ATL)

-میلوپاتی مرتبط با HTLV-1 (HAM/TSP)

- اختلالات التهابی و عصبی مزمن

 

این بیماری‌ها اغلب ناتوان‌کننده یا کشنده هستند. این بررسی خاطرنشان می‌کند که عفونت HTLV-1 با افزایش قابل توجه مرگ و میر کلی همراه است و بر اهمیت بالینی آن علیرغم میزان نسبتاً پایین علائم تأکید می‌کند.

 

عوامل خطرساز و جمعیت‌های آسیب‌پذیر

این مطالعه چندین عامل جمعیت‌شناختی و اجتماعی مرتبط با میزان بالاتر عفونت را شناسایی می‌کند:

 

-افزایش سن

-جنسیت زن

-وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایین‌تر

- عضویت در گروه‌های پرخطر مانند کارگران جنسی یا افراد در معرض خطر قرار گرفتن در معرض خون

 

این یافته‌ها به نقش عوامل تعیین‌کننده اجتماعی در شکل‌دهی به توزیع جهانی HTLV-1 اشاره دارد.

 

چالش‌ها در مناطق غیر آندمیک

HTLV-1  در کشورهای غیر آندمیک ناشناخته مانده است. آگاهی کم در میان ارائه دهندگان خدمات درمانی، برنامه‌های غربالگری محدود و عدم وجود آزمایش‌های روتین به تأخیر در تشخیص و گزارش کمتر از حد نیاز کمک می‌کند.

 

در عین حال، شیوع ناشی از مهاجرت به این معنی است که سیستم‌های مراقبت‌های بهداشتی در این مناطق ممکن است بدون آمادگی کافی با موارد فزاینده‌ای روبرو شوند.

 

شکاف در پیشگیری و درمان

این بررسی تأکید می‌کند که در حال حاضر هیچ واکسن مؤثر یا درمان ضد ویروسی در دسترس و گسترده‌ای برای HTLV-1 وجود ندارد.

 

بنابراین، استراتژی‌های پیشگیری به شدت به موارد زیر متکی هستند:

 

-غربالگری اهداکنندگان خون

- شیوه‌های جنسی ایمن

-جلوگیری از انتقال مادر به کودک

 

با این حال، این اقدامات به طور متناقضی اجرا می‌شوند، به ویژه در مناطق با منابع محدود.

 

درخواست توجه بیشتر جهانی

این پژوهشگران نتیجه می‌گیرند که HTLV-1 یک مسئله مهم اما کمتر مورد توجه بهداشت جهانی است که نیاز به همکاری بین‌المللی قوی‌تر، نظارت بهتر و غربالگری گسترده‌تر - به ویژه در مناطق بومی - دارد.

 

همانطور که این مطالعه برجسته می‌کند، ایجاد پل ارتباطی بین مناطق بومی و غیربومی برای کنترل ویروس و کاهش تأثیر بالینی طولانی‌مدت آن در سراسر جهان ضروری خواهد بود.

 

منبع: https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1155/cjid/8667755