شکاف‌های کلیدی در مراقبت از عفونت در یک درمان پیچیده برای نارسایی قلبی و ریوی وجود دارد

به گزارش علم‌خوان، این تحقیق بر یک نگرانی عمده متمرکز بود: عفونت‌های ناشی از اکسیژن‌رسانی غشایی برون‌پیکری که می‌تواند تهدیدکننده زندگی باشد و مدیریت آن در بخش‌های مراقبت‌های ویژه دشوار است.

گروه پژوهشی که از جمله شامل پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران می‌شدند، بین آگوست و اکتبر 2024 یک نظرسنجی آنلاین بزرگ انجام دادند و پاسخ‌های ۵۶۶ کارمند مراقبت‌های بهداشتی در 76 کشور را جمع‌آوری کردند. شرکت‌کنندگان شامل پزشکان، پرستاران و سایر متخصصان مراقبت‌های ویژه درگیر در درمان با اکسیژن‌رسانی غشایی برون‌پیکری بودند.

این پژوهشگران سه عامل را اندازه‌گیری کردند:

 

- دانش در مورد عفونت‌های مرتبط با اکسیژن‌رسانی غشایی برون‌پیکری

- نگرش نسبت به پیشگیری از عفونت

- عملیات‌‌ بالینی مورد استفاده در مراقبت‌های واقعی

 

این موارد در مجموع «KAP» (دانش-نگرش-عمل) نامیده می‌شوند.

 

یافته‌ها

این مطالعه نشان داد که رفتار مراقبان بهداشتی در پیشگیری از عفونت تحت تأثیر چندین عامل کلیدی قرار دارد:

 

تجربه مهم است - اما نه همیشه به روش مورد انتظار: کارکنان مراقبت‌های بهداشتی با با تجربه کمتر در انجام اکسیژن‌رسانی غشایی برون‌پیکری و شمار بیماران کمتر گاهی اوقات به طرز شگفت‌آوری عملیات کنترل عفونت بهتری را انجام داده بودند.

کارکنان باتجربه‌تر در برخی موارد دانش قوی‌تری داشتند، اما این دانش بیشتر همیشه به اعمال روزمره بهتر تبدیل نشده بود.

 

 

نقش و آموزش تفاوت ایجاد می‌کند: پزشکان و کارکنان مراقبت‌های بهداشتی مسن‌تر عموماً سطح دانش بالاتر و نگرش مثبت‌تری نسبت به پیشگیری از عفونت داشتند.  با این حال، قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده‌های عملکرد عبارت بودند از:

- نقش حرفه‌ای

- تجربه انجام اکسیژن‌رسانی غشایی برون‌پیکری

- تعداد موارد بیمار تحت اکسیژن‌رسانی غشایی برون‌پیکری که عفونت‌شان را درمان کرده بودند.

 

نگرانی اصلی که برجسته شد: یکی از یافته‌های مهم این بود که هیچ استاندارد جهانی ثابتی برای دانش و عملکرد پیشگیری از عفونت در مراقبت‌های «اکسیژن‌رسانی غشایی برون‌پیکری» وجود ندارد. این امر منجر به تفاوت در نحوه محافظت از بیماران در برابر عفونت در بیمارستان‌ها و کشورهای مختلف می‌شود.

 

 چرا این موضوع مهم است

 

اکسیژن‌رسانی غشایی برون‌پیکری یک درمان بسیار تخصصی است که در طی انجام آن بیماران به شدت در برابر عفونت‌ها آسیب‌پذیر هستند. حتی تفاوت‌های کوچک در شیوه‌های بهداشتی یا رعایت پروتکل می‌تواند بر بقای بیماران تأثیر بگذارد.

این پژوهشگران پیشنهاد می‌کنند که این اقدامات برای بهبودی ایمنی بیماران انجام شود:

 

- برنامه‌های آموزشی استاندارد

- آموزش مداوم

- دستورالعمل‌های بین‌المللی شفاف

 

نتیجه‌گیری

این مطالعه نشان می‌دهد که در حالی که بسیاری از کارکنان مراقبت‌های بهداشتی خطرات عفونت را در طول اکسیژن‌رسانی غشایی برون‌پیکری درک می‌کنند، دانش همیشه به عملکرد پایدار منجر نمی‌شود.

 بهبود آموزش و استانداردسازی پروتکل‌های مراقبتی می‌تواند کلید کاهش عفونت‌ها و نجات جان افراد بیشتر در واحدهای اکسیژن‌رسانی غشایی برون‌پیکری در سراسر جهان باشد.

 

منبع:

https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0964339725001843?via%3Dihub